Jak wybrać szafę do garderoby, która nie zje Ci całego mieszkania

From Madagascar
Jump to navigation Jump to search

Gdy myślisz o organizacji ubrań, warto pamiętać o detalach, które robią różnicę. Na przykład stelaz listwowy w szufladzie pod łóżkiem to coś, co docenisz, gdy musisz przewietrzyć pościel. Ja mam w sypialni lozko z pojemnikiem na posciel, które pomieści kołdry i poduszki, ale nie nadaje się do codziennych ubrań. Dlatego szafa do garderoby musi mieć konkretne strefy: na wieszaki długie do sukienek i płaszczy, na wieszaki krótkie do koszul i marynarek oraz półki na rzeczy składane. U mnie sprawdza się system z drążkami na dwóch poziomach, bo pozwala to powiesić dwa razy więcej kurtek.

Goście to kolejny temat, który trzeba przemyśleć. W mojej kawalerce nie ma osobnego pokoju, więc potrzebowałam rozwiązania do spania dla przyjaciół. Wybrałam kanapę z funkcją spania z tapicerka welurowa - jest wygodna na co dzień do siedzenia, a po rozłożeniu zamienia się w całkiem przyzwoite łóżko z materacem piankowym. Mechanizm rozkładania jest prosty, poradzi sobie nawet osoba nietechniczna. Do tego kilka poduszek dekoracyjnych, które wieczorem lądują w szafie, a za dnia nadają charakteru wnętrzu. To nie jest idealne rozwiązanie, ale działa w praktyce.

Nie oszukujmy się - remont mieszkania to walka z kurzem, bałaganem i zmęczeniem materiałem. Przez dwa tygodnie mieszkałam wśród folii malarskich i wiader z klejem. Najgorsze było szlifowanie ścian po starych tynkach - pył wnikał w każdą szparę, nawet do zamkniętych szaf. Dlatego radzę: przed rozpoczęciem prac zabezpieczcie wszystko, czego nie możecie wynieść, grubą folią i taśmalą malarską. A jeśli macie tapicerke welurowa na sofie, lepiej wynieść ją do znajomych na czas remontu, bo welur zbiera kurz jak magnes i potem ciężko go wyczyścić.

Dla nastolatka w mieszkaniu dla rodziny z dziećmi polecam rozkładane łóżko, które w dzień służy jako siedzisko. Mój syn ma takie w swoim pokoju – to wersalka z dodatkowym miejscem do przechowywania pod siedziskiem. Mechanizm rozkładania jest prosty, poradzi sobie nawet dziecko. Pod spodem trzyma swoje gry planszowe i zapasowe koce. Do tego stelaz listwowy zapewnia dobrą wentylację materaca. Wybrałam materac piankowy o gęstości 35 kg/m3 – jest sprężysty, ale nie za twardy. Syn chwali, że śpi się wygodnie, a ja mam spokój, że kręgosłup ma odpowiednie podparcie.

Mieszkam na trzydziestu metrach kwadratowych od pięciu lat i przerobiłam już chyba wszystkie możliwe konfiguracje mebli. Na początku myślałam, że zwykła kanapa z funkcją spania załatwi sprawę. Szybko okazało się, że codzienne rozkładanie i składanie mebla to mordęga, a spanie na nierównej powierzchni kończyło się bólem kręgosłupa. Wtedy znajoma podrzuciła mi pomysł z tapczanem. Przyznam, że na początku byłam sceptyczna. Wydawał mi się taki staromodny, kojarzył się z PRL-owskimi meblami u babci. Ale potem zobaczyłam nowoczesne modele z tapicerką welurową i cienkim, smukłym profilem. To zmieniło wszystko.

Największym problemem w małych mieszkaniach jest to, że każdy centymetr ma znaczenie. Pamiętam, jak mierzyłam sypialnię 12 metrów i zastanawiałam się, gdzie wcisnąć głęboką na 60 centymetrów szafę. Okazało się, że można zamówić model o głębokości 50 centymetrów z wieszakami ustawionymi bokiem, co jest świetnym trikiem. Wtedy też odkryłam, że szafa do garderoby może być zestawem modułów, które montujesz od podłogi do sufitu. Dzięki temu wykorzystujesz przestrzeń nad drzwiami, gdzie normalnie zbiera się kurz. W moim przypadku udało się zmieścić nawet półkę na walizki, która wcześniej leżała na szafie rodziców.

Tapczan to dla mnie teraz mebel, który ratuje życie w kawalerce. Nie zajmuje tyle miejsca co rozkładana wersalka, a przy tym daje prawdziwe łóżko do spania. Kluczowa sprawa to stelaz listwowy. Jeśli myślisz, że każdy tapczan jest taki sam, to jesteś w błędzie. Te z listewkami wyginają się pod ciężarem ciała, zapewniając wentylację materaca. Bez tego po roku spania materia zaczyna śmierdzieć potem, a pianka się odkształca. Ja wybrałam model z 16 cm materacem piankowym na stelazu listwowym i to był strzał w dziesiątkę. Rano wstaję bez uczucia, że spałam na desce.

Sypialnia dla dziecka w industrialnym klimacie? To był test dla mojej konsekwencji. Syn dostał wersalkę z szufladą na zabawki, obitą grubym płótnem w kolorze khaki. Ściany pomalowałam na biało, ale jedną zostawiłam w ciemnym antracycie - maluje na niej kredą. Zamiast regału na książki, wiszące metalowe kosze. Dla dziecka to przygoda, dla mnie spójność stylu. Żadnych plastikowych zabawek na widoku - wszystko chowa się w skrzyniach z surowego drewna.

Kiedy wybierałam materac do swojego łóżka, długo szukałam czegoś, co nie będzie za miękkie ani za twarde. Ostatecznie zdecydowałam się na materac piankowy o gęstości 35 kg/m3, który idealnie dopasowuje się do ciała, ale nie zapada się po roku. W połączeniu ze stelazem listwowym daje to cyrkulację powietrza, co jest ważne, jeśli śpisz w pokoju bez okna. W szafie do garderoby mam natomiast osobne miejsce na przechowywanie letnich ubrań, które wymienia się zimowymi. Stosuję zasadę, że poza sezonem trzymam tylko to, co jest naprawdę potrzebne, resztę oddaję do second-handu.