Czy wietrzenie pokoju może zaszkodzić chomikowi?
Typowe błędy przy urządzaniu to zbyt mała powierzchnia i brak kryjówek. Minimalna podłoga to 80 cm na 40 cm, ale lepiej sprawdza się 100 cm na 50 cm. W klatce z prętami nie stawiaj kołowrotka przy ścianie – chomik może włożyć łapę między pręty i ją złamać. W akwarium nie zasypuj całego dna grubą warstwą trocin, bo ograniczasz wentylację przy dnie. Podłoże powinno mieć 5–10 cm, ale nie więcej niż jedną trzecią wysokości ścian.
Jeśli hałas nadal przeszkadza, zanim zaczniesz przerabiać mieszkanie, sprawdź tańsze rozwiązania. Gruba zasłona z tkaniny o dużym splocie, opuszczona do parapetu, obniża poziom dźwięku o kilka decybeli. Uszczelki w oknach, wymienione na miękkie przylgi, likwidują świst powietrza. Warto też zamknąć drzwi do pokoju, w którym stoi klatka — nawet zwykłe drzwi wewnętrzne tłumią dźwięk lepiej niż otwarty korytarz. Nie licz na to, że sam parawan czy półka z książkami zastąpią przegrodę; meble rozpraszają wysokie tony, ale niskie przechodzą przez nie bez oporu.
Kluczowe jest też miejsce klatki. Postaw ją z dala od okna, kaloryfera i przeciągów. Optymalna temperatura to 18–22 stopnie. Jeśli spadnie poniżej 10 stopni, chomik może wpaść w stan zbliżony do hibernacji – staje się sztywny i zimny, co łatwo pomylić ze śmiercią. W takiej sytuacji przenieś go do ciepłego pomieszczenia i pozwól powoli się ogrzać. Nie przykładaj go do kaloryfera. Przy odpowiednich warunkach chomik dżungarski żyje 2–3 lata.
Karm gotową mieszanką dla chomików karłowatych, uzupełnianą świeżymi warzywami: marchewką, brokułem, ogórkiem, papryką. Unikaj sałaty lodowej i kapusty – powodują wzdęcia. Orzechy i nasiona słonecznika podawaj rzadko, bo chomiki dżungarskie są podatne na cukrzycę. Owoce ogranicz do małych kawałków jabłka lub gruszki raz w tygodniu. Białko zwierzęce jest potrzebne: raz na kilka dni podaj larwę mącznika lub kawałek gotowanego jajka. Woda musi być w poidle, nie w miseczce – chomik szybko ją zabrudzi ściółką.
Klatka powinna mieć minimum 60 na 40 cm podstawy, ale lepiej sprawdza się większa, np. 80 na 50 cm. Odstępy między prętami nie mogą przekraczać 0,8 cm, bo młody chomik potrafi przejść przez szczelinę 1 cm. Zamiast klatki piętrowej z plastikowymi rurkami wybierz jednopoziomową z litym dnem i głęboką ściółką. Trociny mieszane z miękkim sianem lub wióry bez pyłu sprawdzają się lepiej niż sam papier. Warstwa ściółki o grubości 10–15 cm pozwala kopać tunele, co jest naturalnym zachowaniem tego gatunku i redukuje stres.
Największym zabójcą jest dieta. Chomiki mają skłonność do tycia i cukrzycy, zwłaszcza gatunki karłowate. Karmienie ich ludzkimi przekąskami, słodkimi owocami w dużych ilościach czy mieszankami pełnymi suszonych bananów i rodzynek prowadzi do otyłości i problemów z nerkami. Podstawą powinna być gotowa mieszanka dla danego gatunku, uzupełniana świeżymi warzywami i białkiem — na przykład niewielką ilością ugotowanego jajka lub larw owadów. Drugi typowy błąd to brak ruchu. Kołowrotek musi mieć odpowiednią średnicę — dla syryjskiego minimum 20 cm, dla karłowatych 16–18 cm. Za mały kołowrotek wykrzywia kręgosłup i prowadzi do bólu, który zwierzę skrywa.
Jak ustawić klatkę, gdy w pokoju jest mało świat�
Pręty a szkło – co się dzieje w środku Klatka z prętów pozwala na wspinaczkę, ale tylko wtedy, gdy odstępy między prętami są mniejsze niż 1 cm. Przy większych szczelinach chomik potrafi się zaklinować albo uciec. Minusem jest podłoże: trociny i siano wysypują się na zewnątrz, a w nocy zwierzak hałasuje, gryząc pręty. Akwarium z kolei zatrzymuje podłoże i wycisza dźwięki, ale ogranicza przepływ powietrza. Bez dobrej wentylacji szybko pojawia się zapach amoniaku i wilgoć, które sprzyjają chorobom dróg oddechowych.
Odległość od okna i od podłogi ma większe znaczenie, niż się wydaje Odsuń klatkę minimum metr od okna i nie stawiaj jej na ziemi. Zwierzę w klatce na podłodze odbiera drgania z budynku — tupanie sąsiadów, przejeżdżający autobus, praca pralki. Podnieś ją na szafkę lub stelaż, a pod spód podłóż filcowe podkładki albo matę z pianki. Sprawdź też, czy klatka nie stoi naprzeciwko drzwi wejściowych do mieszkania — tam hałas z klatki schodowej jest największy. Typowy błąd to ustawienie klatki w kącie przy oknie i przy kaloryferze: latem przegrzewa się, zimą szumi, a dźwięk odbija się od dwóch ścian i wzmacnia.
Kluczowa decyzja: klatka na ścianie zewnętrznej od strony ulicy czy na ścianie wewnętrznej? Ściana zewnętrzna przy ruchliwej jezdni to najgorszy wybór, nawet z dobrą szybą zespoloną. Dźwięk wchodzi też przez narożniki, kanały wentylacyjne i szczeliny wokół okna. Jeśli nie masz innej możliwości, wybierz ścianę prostopadłą do ulicy — wtedy fala dźwięku ślizga się po elewacji, a nie wpada wprost na klatkę. Najlepiej sprawdza się ściana wewnętrzna, dzieląca pokój z przedpokojem lub łazienką, bo dodatkowa przegroda działa jak bufor.