Co zrobić, gdy modliszka nie chce jeść i chudnie?
Zapobieganie opiera się na kilku zasadach i nie wymaga skomplikowanych zabiegów. Podłoże zmienia się regularnie, wodę wymienia codziennie, a resztki pokarmu usuwa po karmieniu. Owady karmowe pochodzące z hodowli warto trzymać w czystych pojemnikach i nie podawać osobników złowionych na zewnątrz — to najprostsza droga do zawleczenia nicieni i pierwotniaków. Nowe rośliny i dekoracje najlepiej sparzyć lub wymienić podłoże po ich włożeniu. Jaszczurki z odłowu, bez udokumentowanej historii, traktuje się jak potencjalne źródło zarażenia do momentu potwierdzenia wyniku badania.
Na koniec rzecz, którą pomija większość hodowców: obserwuj zwierzę, nie tylko nastawy. Osobnik, który chowa się bez przerwy, unika wygrzewania albo ma problemy z apetytem, wysyła sygnał, że coś w oświetleniu nie gra. Zapisuj daty zmiany ustawień i reakcje zwierzęcia — po jednym sezonie będziesz wiedzieć dokładnie, jaki rytm działa w twoim terrarium najlepiej.
Najczęstszy błąd to kupno świetlówki raz na kilka lat. Emisja UVB spada z czasem nawet o połowę, mimo że oko nadal widzi białe światło. Wymieniaj ją co 9–12 miesięcy, a jeśli używasz miernika UVB, rób pomiar co kwartał. Drugi błąd to stosowanie lamp grzewczych emitujących UVB bez termostatu. Gekon lamparci potrzebuje gradientu temperatur, ale punkt grzewczy nie może przekraczać 40°C. Trzeci błąd: brak wapnia w diecie przy jednoczesnym silnym UVB. Promieniowanie bez wapnia w pokarmie nie zbuduje kości — wręcz przeciwnie, przyspieszy wypłukiwanie minerałów z organizmu.
Typowe błędy to wpisywanie danych „na później", mieszanie jednostek i brak daty. Jeśli zapiszesz „dużo świerszczy", po miesiącu nie będziesz wiedzieć, czy chodziło o pięć, czy o piętnaście. Drugi częsty błąd to prowadzenie notatek tylko dla zwierząt, które aktualnie są w rozrodzie. Zwierzę odstawione od parowania też warto obserwować, bo zmiany w apetycie czy wylince bywają pierwszym sygnałem problemu.
Podstawowa zasada dotyczy wielkości ofiary. Owad karmowy powinien mieć mniej więcej jedną trzecią długości ciała modliszki, maksymalnie połowę. Larwy na początkowych stadiach nie poradzą sobie z muchą, a dorosła samica nie zaspokoi się muszką owocową. Typowe błędy to wrzucanie kilku dużych owadów naraz i zostawianie ich na dłużej. Świerszcz potrafi nadgryźć modliszkę, zwłaszcza gdy ta właśnie się linie. Karm więc pojedynczo i obserwuj, czy ofiara zostaje schwytana w ciągu kilku minut. Resztki wyjmuj tego samego dnia.
Świetlówkę montuj nad siatką, a nie pod nią, chyba że terrarium ma pełną pokrywę z drobnej siatki. Siatka metalowa zjada od 30 do 50% promieniowania UVB, więc odległość od najwyższego punktu w terrarium do lampy ustaw na 20–30 cm przy świetlówce 5%. Gekon musi mieć możliwość zejścia w strefę bez UVB — kilka kryjówek w chłodniejszym końcu zbiornika to nie luksus, a konieczność. Świeć przez 8–10 godzin na dobę, najlepiej w środku dnia, i nigdy nie zostawiaj lampy na noc.
Modliszka to drapieżnik, który w naturze poluje na wszystko, co rusza się w zasięgu jej przednich odnóży. W terrarium to na Tobie spoczywa obowiązek dostarczenia zdobyczy. Najczęstszy problem nie polega na tym, że owad je za mało, ale że karmimy go źle — zbyt dużymi owadami, zbyt rzadko albo pokarmem, który w danym stadium rozwoju jest po prostu niestrawny. Zanim zaczniesz dokarmiać na siłę, sprawdź temperaturę i wilgotność. Modliszka w chłodzie i przesuszonym powietrzu traci apetyt, a wtedy żadna ilość pokarmu nie pomoże.
Jak często i czym karmić w praktyce Młode modliszki karm codziennie, dorosłe — co drugi, trzeci dzień. Głodna modliszka trzyma odwłok cienki i płaski; najedzona ma go wyraźnie wzdęty, ale nie rozdęty do granic. Odwłok napięty jak balon to sygnał, że przekarmiasz — owad może mieć problem z wylinką. Pokarm urozmaicaj: muchy, świerszcze, karaczony, larwy mącznika. Sam mącznik jest tłusty i podawany bez przerwy prowadzi do otłuszczenia. Raz w tygodniu warto podać owada latającego, bo ruch w powietrzu pobudza instynkt łowiecki.
Woda to osobny temat. Modliszki nie piją z miseczek. Potrzebują kropli na liściach lub ścianie terrarium, spryskanych raz na kilka dni. Nie zamgławiaj całego wnętrza przy każdej wylince — nadmiar wilgoci sprzyja pleśni, a ta zabija młode osobniki szybciej niż głód. Jeśli modliszka odmawia jedzenia przez dwa, trzy dni, sprawdź, czy nie przygotowuje się do linienia. Wtedy nie podawaj pokarmu wcale, bo owad w trakcie wylinki jest bezbronny i może zostać uszkodzony.
Zimowe spowolnienie, brak reakcji na ofiarę i ukrywanie się to nie zawsze choroba. Dorosłe samce po ostatniej wylince jedzą mniej i żyją krótko. Samica przed złożeniem kokonu także ogranicza apetyt. Karmienie na siłę przez wstrzykiwanie pokarmu to ostateczność i łatwo uszkodzić aparat gębowy. Lepiej poprawić warunki: temperature w przedziale 25–30 stopni, dostęp do światła i spokój. Zdrowa modliszka sama wróci do jedzenia, gdy tylko poczuje się bezpiecznie.